عشق من و تو

انگیزه ی من

divoneyesargardon — Sat, 22 Aug 2009 18:08:18 GMT

تنها انگیزه منی برای نوشتن...میدونم نوشته هامو دوست داری حتی بیشتر از اونی که فکر می کردم فقط تویی که قدر اونا رو میدونی و بهم نیرو میدی...به من گفتی که با آهنگ فریدون به یاد من میفتی...خواب منو میبینی...به خاطر همه چیز مچکرم...خدا جون قزبون تو...کاش فقط شرایط من اینجور نبود...اونوقت حتی دیگه نگران سایه خودم هم نبودم....این روزها واسه سایه خودم هم دلتنگ میشم...خیلی دوست دارم...دلم برات تنگ شده بود...تو چه فصلی هستی!همه رنگی زردی سرخی.بوی آتش میدی.من در آتش تو متولد شدم من در آتش تو جان گرفتم،دلتنگ شدم،دیوانه شدم،مردم و زنده شدم،امیدوار شدم،انتظار کشیدم،سکوت کردم،با خیالت زندگی کردم،ای کاش میدانستی که چقد دوستت دارم.تو فصل پاییز منی.ای کاش همیشه اینجا می ماندی.باید برایت بنویسم...همین روزها....همین ساعت ها...وتنها حرفهای ناگفته ام را به تو بگویم...تویی که نیستی...مینویسم...همه این بی نوشتن ها را....می نویسم همه درد ها را....می نویسم....برای تو...می نویسم تمام آن لحاتی که بی تو سر کردم...بی تو میرفتم...تنها و برای تو...می نویسم همان طور که بخواهی....همان طور که تو بخوانی...چون تو خود خواستی که حرفهایم را با تو قسمت کنم...می نویسم...از همه روزهای دلتنگی...از همه روزهای بی کسی....از همه روزهایی که حتی سلامی نبود....حتی احواپرسی مختصری...که من به همه اینها راضی بودم...می نویسم برایت...چه باشی...چه نباشی....چه بخوانی...چه نخوانی...من فقط می نویسم تمام سفید ها را سیاه می کنم...من شب هنگام زیر پتوی صورتی ام می خزم و چشم هایم را می بندم تا تورا پیدا کنم تو همین حوالی هستی چه فکرت ته خط باشد چه یک نقطه . تو همان رویای شبای منی

برای نقطه پایان تنهایی تو تنها اسمی بودی که صدا کردم...................................

داستان عمر

divoneyesargardon — Mon, 22 Sep 2008 18:44:18 GMT

خود را به که بسپارم

وقتی که دلم تنگ است

پیدا نکنم همدل

دلها همه از سنگ است

گویا که در این وادی

از عشق نشانی نیست

گر هست یکی عاشق

آلوده به صد رنگ است

به پندار تو:

جهانم زيباست!

جامه ام ديباست!

ديده ام بيناست!

زيانم گوياست!

قفسم طلاست! به اين ارزد كه دلم تنهاست؟

کاش میشد سرنوشت خویش را از سر نوشت

کاش می شد اندکی تاریخ را بهتر نوشت

کاش می شد پشت پا زد بر تمام زندگی

داستان عمر خود را گونه ای دیگر نوشت

چشمهايت را در چشمهايم خيره کردي ....

divoneyesargardon — Mon, 02 Jun 2008 17:26:18 GMT

چشمهايت را در چشمهايم خيره کردي و آهسته گفتي
دوستت دارم
در آن هنگام که در دلم فرياد مي زدم من هم
دوستت دارم بيشتر از آن چه که
فکرش را مي کني
اشکهايم بي اختيار روانه گونه هايم شدند
سرم را آهسته بر روي شانه هايت گذاشتي
موهايم را نوازش کردي
لبانت را بر لبانم نزديک کردي
و بوسه گرمي از لبانم چيدي ، دستهاي سردم را در
دستهاي گرم و لطيفت فشار دادي
گفتم... مي داني مي خواهم تا خود سپيده صبح در آغوشت باشم
و براي هميشه در کنار هم باشيم.... عطر نفسهايت
را نزديک نفسهايم احساس کنم
ستاره ها در آسمان چشمک زنان جشن با شکوهي را
آغاز کردند... همه جا تاريک بود
قطرات باران يکي يکي و خيلي آهسته صورتمان را
نوازش مي داد
پرنده خوش آوازي بر شاخه درخت نشست
تــو به آسمان نگاهي کردي و من همان طور که در
چشمهايت خيره شده بودم
لبخند زنان فرياد زدم
نــــگاه کن
نـــگاه کن ...! پرندگان زمستاني چگونه در دل من
خود را گرم مي کنند
و
ماه نيمه در طراوت روحم نيمه ديگر خود را مي
جويد
ببين... چگونـــه تـــو را دوســـت دارم
که آفتاب يخ زده در رگ هايم مي خزد و در حرارت
خونم پناهي مي جويد
دوستــــت دارم

آسمان آبی

divoneyesargardon — Fri, 21 Mar 2008 21:24:18 GMT

آسمان آبی است مگر شک داری؟

بگذار دنیا مرا نادیده بگیرد,بگذار زندگی کمر به قتلم ببندد,

بگذار آسمان بر سرم آوار شود,بگذار روزگار باز هم با من دشمنی کند,

آرزوهایم را به باد خزان بسپرد,دلم را بشکند و پایم را زنجیر کند...

ولی باز اوست که شکست خورده,من سهمم را از دنیا خواهم گرفت.

می گویند:"خواستن توانستن است"...

میگویند:"تنها کسی که نمی تواند نا امید است".

اما من خواسته ام و نتوانسته ام,مگر می شود کسی نخواهد زندگی کند؟

نخواهد برخیزد و بایستد؟

همه این نتوانستن های قدرتمند ناامیدی در پی دارد ولی من نا امید نیستم,

باز هم می گویم:"من از سلاله ی درختانم تنفس هوای مانده ملولم می کند...پرنده ای که مرده بود

به من پند داد"پرواز را به خاطر بسپار."

من از سلاله ی درختانم و درختان ایستاده می میرند,

من به میدان زندگی پشت نمی کنم,هرگز!!!

من سهمم را از زندگی خواهم گرفت,من می خواهم معجزه کنم,مگر نه اینکه خداوند معجزه را

به دستان برگزیدگانش جاری می سازد؟و مگر نه اینکه او مرا برگزیده برای این امتحان خطیر؟

پرواز بدون بال معجزه است و من می خواهم معجزه کنم...

حتی اگر روزی زندگی با تلخی هایش توانست مرابه زانو درآورد,

نخواهم گذاشت عجزم را ببیند...

پاهایم را تا زانو قطع می کنم,تا باز هم ایستاده باشم.

...معجزه یعنی من یعنی تو دوست همباورم,معجزه خواهیم کرد شک نکن!

آسمان آبی آبیست,مگرشک داری؟

زندگی سهم کمی نیست,مگر شک داری؟

در رگ زنده ی این هستی خواب آلود

باور معجزه جاریست,مگر شک داری

ماه محرم

divoneyesargardon — Tue, 15 Jan 2008 10:58:18 GMT

با رسیدن ماه محرم اولین چیزی که توذهن نقش می بنده چیه ؟ آره امام حسین(ع) و اشک ریختن های بی اختیار .

خسته ام از گذر لحظه ها...چرا اينگونه بعضي از ما انسانها تنها مي مانيم؟

آيا مي دانيد فصل آدمهاي بي کس و تنها چه فصــلي است؟

آري فصــل زمستــــان...

چون آسمانش همانند دل آنها،ابري ومه آلود وغمگين است.

مي خواهد ببارد مثل چشمان بغض آلود من...

ســـرد است مثـــل قلب تنهــــاي من...

مه آلود است مثل شيشه بخار گرفته اتاقم...

هميشه روزهاي سرد و ابري زمستان مرا در نوشتن برگي از

کتاب تنهايي و بي کسيم ياري داده است.

طاقت تنهايي را ندارم...تنهايي برايم همانند مرگ سرد است.

نبودت ابتداي هر ويراني ست در من

خاطرت شبهاي زمستاني ست در من

پس بیا و این تن سردم را با وجودت گرم کن

یلداتون مبارک باشه

divoneyesargardon — Fri, 21 Dec 2007 11:35:18 GMT

شب یلدا نزدیکه

همون شب طولانی سال

همون شب شادی و دور هم جمع بودن

همون شب پر از آجیل و خوردنی

همون شب میوه های خوش مزه

چقدر قشنگه این سنتای ایرانی

چقدر زیباست این دور هم بودنها

چقدر خوبه که فال حافظ داریم و یه دنیا آرزوی قشنگ

چقدر زیباست که میتونیم لبخند بابا و مامان و خانواده هامون رو ببینیم

عشق من اینو گوش کن!!!!

divoneyesargardon — Mon, 17 Dec 2007 10:26:18 GMT

منو عشق آسمونيت منو اون نامهربونيت منو حرفاي نگفته منوکشته زخم دوريت.
منو باور نگاهت منو حادثه هاي خامت من و تو و ياد و خيالت
من و تو خاطرهامون من و تو همه نگامون
نشدم جدا يه لحظه من اسير لحظه هامون
گفتي نمي خواي بموني کنارم برو ديگه باهات کاري ندارم
واسه عشق آسمونيتون همه مهربوني تو دلم جايي برات ندارم
گفتم نمي خواي ببيني کي هستم همه زندگيمو پاي تو بستم
بيا خستم منتظر نشستم نگو مستم قلبمو شکستم
يادته شباي پر غم و غصته نمي خواستم ببينم اشک چشاتو
حالا نيستي ببيني دارم ميميرم واسه ديدن يه لحظه خندهاتو
همه زندگيم بود به پاي تو بودن نفسم بود براي تو
ولي راحت کردي تو فراموشم فکر کردي شمعمو من تموم مي شم
سرت شلوغه آخه وقت نداري همگاني شدي تو که شان نداري
تو که مي گفتي چيزي کم نداري وقتي با مني هيچ وقت غم نداري
پس ديدي زير پات له شدم تو مه شکنو منم مه شدم
مي خوام باهم باشيم هنوز تا ابد اگه اين دستو نبردم بريم دست بعد
يادته شبهاي پر غم و غصته نمي خواستم ببينم اشک چشاتو
حالا نيستي ببيني دارم ميميرم واسه ديدن يه لحظه خندهاتو

divoneyesargardon — Sun, 18 Nov 2007 11:06:18 GMT

آه که هر کس در هر گوشه و کناری می کوشد تا به گونه ای ، گرمای

دلپذيرآن را در قلب خود حس کند.

مگر خود تو بارها با چشمانی پر از اشک به آسمان چشم ندوخته ای

و آهی از دل نکشيده ای؟؟

به راستی چند بار از سر کوچه يا خيابانی گذر کرده ای و نگاهی آغشته به درد به آن انداخته ای؟؟

چند بار در نيمه های شب دست به سوی ستارگان گشوده ای تا سوار بر بال روياهايت ، لطافت وجود معشوق را بر سر انگشتانت حس کنی؟؟؟

عاشقی دردی است که بی آن ، نه من ، نه تو و نه هيچ انسانی را که

قلبی در سينه داشته باشد، يارای گذر دوران زندگانی نيست.

دردی است که زيبايی اش را چه آسان می توان در نگاه عاشق ديد و نوای اميد بخشش را در تپش قلب او شنيد..

عاشقی زيباست.همچون لحظه ی ديدار،عاشقی زيباست.....

و عاشقی بس زيباست

لحظه با تو بودن

divoneyesargardon — Thu, 27 Sep 2007 13:28:18 GMT

منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت

بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم....از عشق تو.....از داشتن

تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش

بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام

وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را می ستایم

عشق..............!!!!

divoneyesargardon — Sun, 26 Aug 2007 20:38:18 GMT

نشکن بالم را،

آسمان پر زدنت را ديده است

وقت پرواز تو و رقص تو با کفترکان، چقدر خنديده است ...

و نچين ميوه نو سرزده کالم را

آفتاب، ديده آن لحظه که فرياد رسيدن کردي

و به آن سرخي و آبي که درونت جوشيد، هوس دست مسافر، هوس ساعت چيدن کردي

...

اگر آن ثانيه ها نيست دگر

که بگيرم به سخنهام گواه،

به پر و بال من و ميوه من سنگ نزن،

آفتاب هست هنوز!

آسمان هست هنوز ...

مادرم، آه پدر! ... شاهداني دگر ارزنده تر از نور و سماء ميخوهيد؟! ...